Podróż 11. Jestem mile zaskoczona.

Ostatni weekend minął mi pod znakiem dziwienia się. Odwiedziłam miejsce, które znałam ze służbowych opowieści. Jakiś czas temu mój Pracodawca wykonywał zlecenie w tamtej okolicy i miejsce to kojarzyło mi się głównie ze sporą fabryką, która zapracowała sobie na złą sławę, bo chodziły słuchy, że zanieczyszcza środowisko. Zakład ów opisywany był przez moich kolegów i koleżanki jako imponujący moloch w środku miasta, istny Mordor rodem z tolkienowskich opowieści.

Nie posiadałam się więc z radości, gdy nadarzyła się okazja aby odwiedzić to miejsce zupełnie prywatnie i na własne oczy zobaczyć "zakład, którego nazwy wypowiadać nie można". Myślałam sobie, że miejsce to wygląda tak: jakieś małe, zapyziałe miasteczko, jezioro a nad nim górujący wielki zakład. O jakże się pomyliłam.

Piątek rano, wyjeżdżamy o 7.00, mknę autostradą A4 do Wrocławia, przejeżdżam obwodnicą miasta po nowym (moim ulubionym) moście, który sprawia, że czuję, że mieszkam w naprawdę zacnym europejskim państwie (ale tylko przez chwilę, bo za moment sielanka komunikacyjna kończy się i wjeżdżasz na dwupasmową S11, która wlecze się do Poznania). Przejechać przez ezoteryczny Poznań nie jest łatwo, szczególnie, że uderzamy w kierunku Piły i droga robi się tak jakby węższa, a ruch wzrasta wprost proporcjonalnie do kilometrów jakie zostawiamy za sobą.

Nasze miejsce docelowe znajduje się 170 km od Poznania, 170 km od Szczecina, 70 km od Koszalina i nazywa się Szczecinek.

Teraz do rzeczy - dlaczego się dziwiłam?
Przede wszystkim moje wyobrażenie o Szczecinku zostało skorygowane. Nie jest to zapyziałe miasteczko, w którym jest jezioro, "zakład, którego nazwy wypowiadać nie można" i długo, długo nic. Szczecinek, to średniej wielkości miasto, które jest czyste, ma fajną przestrzeń publiczną i chyba dobrego gospodarza, bo na każdym kroku widać, że miasto jest ambitne i chce się rozwijać.

 

Na elementy mojego zdziwienia, które naturalnie wynikały z tego, że zaczęłam zestawiać ze sobą to, co my opolanie mamy w Opolu z tym co szczecineczczanie mają w Szczecinku, składały się:

-kilometry ścieżek rowerowych (oświetlonych!). Zaczynam od tego, co mnie najbardziej interesuje. Szczecinek ścieżkami rowerowymi stoi. Ścieżka rowerowa otula jezioro Trzesiecko, ścieżki rowerowe przebiegają przez miasto i rynek. Zwróciłam na to szczególną uwagę, bo pamiętam historię znikającej ścieżki rowerowej na ulicy Krakowskiej. W Opolu ścieżki się kurczą, a szkoda.

-jeden z większych wyciągów do wakeboarda w Polsce. Znamy to. Mamy wyciąg na Malinie i wiem od znajomych, że cieszy się sporą popularnością. Tak samo jest w Szczecinku, z tym, że wyciąg jest "nieco" większy (to najdłuższy wyciąg w Europie – 1100 m). Oczywiście nie odważyłam się spróbować, choć byłam już o krok od założenia deski. I jeszcze ciekawostka dla ekologów: wyciąg sprzyja ekologii – szacuje się, że jego użytkowanie tylko podczas jednego sezonu porównywalne jest z wpompowaniem do wody 75 ton tlenu. Wzmocni to działania pracujących już na jeziorze Trzesiecko aeratorów – nowatorskiej technologii utrzymującej nieskazitelną czystość wody (znamy. Mamy aż jeden na średnim jeziorze w Turawie). Może Gmina Turawa pomyśli o takim rozwiązaniu w przyszłości i zainstaluje areatory na pozostałych jeziorach?

-Mysia Wyspa i zagospodarowane (i bez sinic) Jezioro Trzesiecko – uroczy zakątek nad jeziorem Trzesiecko, który wyłania się spośród lasów. Trochę przypomina mi naszą Wyspę Bolko i Kąpielisko Bolko, które zupełnie niedawno nabrały bardzo przyjemnych kształtów i stały się miejscami tłumnie odwiedzanym przez opolan, co było możliwe dzięki zabiegom rewitalizacyjnym i pojawieniem się na Wyspie Bolko uroczej kawiarenki Laba, o której pisałam jakiś czas temu. Ale "let's face the facts": widzieliście leżaki z palmami, zaplecze gastronomiczne, przystanek miejskiego autobusu, tramwaj wodny na Kąpielisku Bolko? Bo ja nie. I szczęka mi trochę opadła, że powyższe jest już od dawna obecne na Mysiej Wyspie i jeziorze Trzesiecko.

-siłownia na powietrzu. Znamy, mamy. Tam też znają i mają.

-wrzosowiska. Znajomi powiedzieli mi, że parę kilometrów za Szczecinkiem, po drodze do Drawska Pomorskiego, w okolicach Bornego Sulinowa, znajdują się wrzosowiska. Nazywają się Wrzosowiska Kłomińskie i są największymi w Polsce i jednymi z największych w Europie. Wrzosowiska znajdują się na terenie byłego poligonu wojskowego, na którym do niedawna było pełno niewybuchów. Jako, że mam sentyment do angielskich wrzosowisk i powieści "Wichrowe wzgórza", których akcja na wrzosowiskach między innymi się rozgrywa, wybrałam się wrzosowiska zobaczyć. Muszę przyznać, że widoki po drodze na wrzosowiska są piękne. Pagórki a na nich zboża, których nazw naturalnie nie znam, zielska, które kolorem imitują lawendę, drewniane kościoły. Nie udało mi się wszystkiego obfotografować ale znalazłam fajny fotoblog o Szczecinku i okolicach. Warto pooglądać. Na wrzosowiska lepiej nie wybierać się samochodem - droga jest dosyć "bumpy" jak to mówią Anglicy. Rower będzie idealny. Acha, no i lato to nie jest najlepsza pora na podziwianie koloru wrzosowego, bo go o tej porze roku nie uświadczysz. Wrzosowiska zapraszają jesienią. Tym niemniej, jest to spory, pagórkowaty kawałek terenu, gdzie nie działają komórki, słychać tylko szum wiatru i cykanie świerszczy. Takie trochę „in the middle of nowhere”, które jest super odskocznią od „big city lights”. Teren będzie też ciekawy dla lubiących militaria. W tamtych okolicach była baza wojsk radzieckich (łącznie z osiedlami dla żołnierzy), a w Szczecinku znajdują się pozostałości bunkrów, które można zwiedzać z przewodnikiem, i myślę, że warto, bo to kawałek historii. Bardzo ciekawy wpis o poligonie i wrzosowiskach znalazłam tutaj.

-best lounge bar ever/zagospodarowane centrum miasta/baza hotelowa. Szczecinek i okolice (które przewodniki nazywają Pojezierzem Szczecineckim) to nie tylko natura. Miasto ma też swój urok. Ma też lounge bar, jakiego może mu zazdrościć nawet ezoteryczny Poznań. Piątek wieczór. Stwierdzamy, że pojedziemy sobie na piwo do miasta. Mając w głowie przeświadczenie, że w takich małych miasteczkach będzie pewno trudno o fajne miejsce gdzie można napić się piwa, skierowaliśmy swoje kroki w stronę baru o dziwnej nazwie Sintji. Wchodzimy na ogródek i piwny i zonk. Znajdujemy się nie w jednej z wielu małomiasteczkowych mordowni, tylko w stylowym lounge barze. Wystrój określiłabym jako skandynawsko-orientalny, co potwierdza później nasz znajomy, informując nas, że właścicielką Sintji jest Belgijka. W centrum "ogródka piwnego" drink bar i krzątający się, elegancko ubrani barmani. Naokoło leżaczki, pufy, bambusy, kamienne rzeźby i ... jaccuzi. Znowu musiałam trzymać szczękę.

-Szczecinek aspiruje by być miastem turystycznym. Jest w nim rozwinięta baza hotelowa, która jest dostosowana do grubości portfela. Mnie udało się być w hotelu z górnej półki, co było możliwe dlatego, że znam uroczych Właścicieli tego hotelu, którzy aktywnie uczestniczą w społeczno-kulturalnym życiu miasta.
-ale to nie koniec: jeśli nie interesuje Cię, żadne z powyższych możesz jeszcze: popływać kajakiem miedzy jeziorami Pojezierza Szczecineckiego (uwaga! Można dopłynąć do samego morza), popływać rowerkiem wodnym a la łabędź po jeziorze Trzesiecko, łowić ryby zaszywając się w jednej z wielu zatoczek jeziora Trzesiecko, iść na basen (w Szczecinku jest całkiem spory Aquapark), iść do kina, grać w tenisa na krytych kortach, iść na zakupy (w Szczecinku są 2 galerie handlowe), opalać się na miejskiej plaży albo na plaży na Mysiej, zrobić sobie ognisko na jednym z specjalnie przeznaczonych, usianych wokół jeziora miejsc, posiedzieć na ławce w parku pełnym różanych krzewów. A jak masz 60 lat i więcej to dostaniesz jeszcze różne zniżki jeśli wyrobisz sobie kartę „60 plus”. A jak to za mało, to przyjedź do Szczecinka na zlot baloniarzy albo na mistrzostwa Polski w wakeboardzie. Jest z czego wybierać.

Wynik. KO dla Szczecinka.

W jednym z moich postów chwaliłam Opole. Jest za co. Tym niemniej jednak, zabiegi jakie wykonuje nasze miasto aby stworzyć wizerunek Opola jako miejsca do życia już dawno zostały wykonanie w czterdziestotysięcznym Szczecinku. Nie wiem jak oni to zrobili ale myślę, że wielu władzom samorządowym w Polsce przydała by się wizyta studyjna w Szczecinku.

Mam nadzieję, że to widać jak się czyta post: zaczęłam od górującego nad miastem Mordoru. Trzy dni w Szczecinku pokazały mi, że miasto nie kręci się wokół „zakładu, którego nazwy wypowiadać nie można”. Szczecinek to znacznie więcej, choć nie da się ukryć, że Mordor jest największym pracodawcą w mieście i jest również siłą napędową zmian w gminie.

I jeszcze jedno, ważne dla tych , co nie wypuszczają z dłoni smartfona i tableta: w Szczecinku świetnie działa Internet, zarówno ten płatny jaki i w punktach Wi-Fi.

Szczecinek wysuwa się na miejsce pierwsze w moim rankingu ulubionych miast w Polsce.

Namiary
-http://www.szczecinek.pl/
-http://iszczecinek.pl/
-http://e-wakeboard.pl/miejscowki/szczecinek/
-http://szlot.pl/?kategoria=16&id=18
-http://www.sapik.pl/web/?id=0
-http://www.sintji.com/
-http://www.hotelzielinski.pl/
-http://www.marcinwilk.blogspot.com/
-http://www.marekpauli.com/2009borne.htm