Podróż 12. I totally love CT.

Jakże zgadzam się z postem Kolegi z blogosfery dotyczącym blogowania.
Blogowanie wciąga i uzależnia. I uczy nowych umiejętności. Z tego się bardzo cieszę, bo bloga założyłam z premedytacją - po to aby się czegoś nowego nauczyć. Dziś pół dnia siedziałam nad ustawieniami bloga i szablonami. Bardzo pomocny okazał się być ten blog.
Efekt, to parę zmian na blogu (m.in. poniższy podpis, który pojawiać się będzie od tego posta naprzód. Nie mam jeszcze umiejętności i odwagi aby grzebać w kodzie HTML, choć to kuszące. Na dodatek wydaje się nie być nie do opanowania, o czym przekonuje ta stronka), czeka mnie jeszcze ciężka orka żeby mieć wygląd bloga taki jak chcę. Jak widać, stylówa liczy się nie tylko na szosie :). Ale robię to z przyjemnością.
A tymczasem, skoro już się tak dziś rozkręciłam to wrzucam kilka wybranych zdjęć z mojego kolejnego ukochanego miasta: Torunia. Trochę Toruniowi notowania się pogorszyły na korzyść Szczecinka ale nadal zajmuje wyjątkowe miejsce w moim opolskim sercu.
BTW, w tytule posta umieściłam "CT". Wiąże się z tym historyjką. Rok temu zwiedzałam Toruń z przewodnikiem. On się nas, grupy turystów, pyta: "Wiecie, czemu blachy toruńskie mają literki "CT"?". Oczywiście nie wiedzieliśmy. "Bo to oznacza City of Toruń!".
Zdjęcia robione na szybko, między wizytą u klienta, obiadem a powrotem do domu. Plus mojej pracy to delegacje i staram się z nich zawsze wycisnąć ile się da (tak sobie tłumaczę wyjazdy po Polsce, popołudnia i wieczory w samochodzie i pobudki o 4 rano), zobaczyć, spróbować możliwie jak najwięcej, nawet jak padam na nos.

Podróż 8.Gdzie wypasać psa?

Odkąd mamy psa (choć pewno wielu nie zgodzi się, że tą istotę psem można nazwać ze względu na jej wagę, wzrost i mało "psie" zachowanie), pojawiło się pytanie gdzie z psem wyjść aby mógł się zarówno właściciel jak i pies swobodnie wybiegać.

Kwestia o tyle ważna, że pies ten jest zwierzęciem zestresowanym, skonfliktowanym ze światem zewnętrznym i nie trawi dzieci, dorosłych, rowerzystów, biegaczy, ptaków, samochodów i innych powszechnie występujących na wolnym powietrzu stworzeń.

Psa próbujemy oczywiście nawrócić na dobrą drogę, to jednak jest czaso- i pracochłonne, tym niemniej jednak jesteśmy pełni wiary i chęci, że za niedługo pies znormalnieje. Tymczasem nasze oczy otworzyły się na poszukiwanie miejsc niezaludnionych (niezadziecionych, niezaaucionych, niezarowerzonych). 

W poszukiwaniu wyludnionej łąki ze świergoczącymi ptaszkami, latającymi i pełzającymi robaczkami udaliśmy się w okolice Opola, a następnie do centrum. I znaleźliśmy. Cieszy się pies jak i właściciele.

Namiary na te niezaludnione kawałki przyrody z przyczyn oczywistych są utajnione, choć to drzewo na jednym ze zdjęć może wydać się znajome.